Historie Carnaval Herpen
De jaren '60-'70
Tinus Flodderbôn (Antoon van Duren) was in 1960 de 1e prins van het Bônneland. Hij werd door zijn - toen onlangs opgerichte - carnavalsvereniging "De Snijbônnen" naar voren geschoven als de heerser over Herpen tijdens carnaval. Deze vereniging was in december 1959 opgericht, tijdens een vergadering voorgezeten door "de Mèster", Antoon Ploegmakers. Het eerste bestuur van de "Snijbônnen" bestond uit Frans Willems, Harrie van den Berg, Ties van Gaal en Jan van Thiel, terwijl Wim Megens tijdens het eerste Prinsenbal als tijdelijk voorzitter fungeerde. Zo is 't begonnen.
Al snel werd er een tweede carnavalsvereniging in Herpen opgericht; "de Bachanten". Daarvan was Lambert Kocken jarenlang de grote man. Deze twee verenigingen hebben later de koppen bij elkaar gestoken en hebben een overkoepelend bestuur gevormd, die het openbare carnaval organiseerden. Na verloop van tijd is dit bestuur "Stichting Carnaval Herpen" geworden.
Carnaval werd in de jaren 60 en 70 anders gevierd dan nu. De Bachanten en de Snijbônnen maakten eigenlijk samen de raad van elf. De Bachanten resideerden bij café Jan de Wildt (het Centrum) en de Snijbônnen bij Frans Willems (de Sport). Bij Frans Willems speelde jaar in jaar uit met carnaval het orkest "the Show Stars" en het programma was, zowel bij "de Sport" als in "het Centrum" voorspelbaar. Elke avond bal, en maandag en dinsdag vanaf 10.00 (!) uur matinee. Jong en oud in dezelfde zaal aan het carnavallen. De kinderwagens werden in het halletje gezet. Zo hebben de meeste Bônnen het carnaval met de paplepel ingekregen.
In de jaren 70, onder leiding van voorzitter Tiny van de Wielen, kwamen er steeds meer evenementen bij. Het jeugdcarnaval startte in 1972, met Bennie Kuijpers als de eerste Jeugdprins. Ouders met kleine kinderen konden hun kroost kwijt in "de Kuyl" en later in " 't Slotje", waar ze in een soort van carnavalskinderdagverblijf onder leiding van de Jeugdcommissie de hele dag en avond feest konden vieren. Zo konden Pa en Ma ook gaan carnavallen en de kinderen kregen Carnaval met de paplepel ingegoten.
Er kwam een dansmariekeopleiding voor maar liefst twee dansgardes: de Huppelbôntjes en de Sperziebôntjes. Het weekblad "Vrij Nederland" heeft nog een speciale bijlage gemaakt van het in Herpen georganiseerde toernooi. De Pronkzitting werd geïntroduceerd. Eerst nog met nationale artiesten, maar later met louter artiesten uit eigen kring. Ook werd door Stichting Carnaval in Maart 1979, de "Herpex" georganiseerd. Een grote professionele bedrijvenbeurs. En zo groeide het carnaval in Herpen eind jaren 70, uit tot een groots Dorpsfeest.
De jaren '80
Vele Prinsen heeft Herpen sinds Tinus Flodderbon gehad. Ome Jan (van de Wooy) was de 2e Prins van Herpen. Jo van de Burgt is liefst 5 maal Prins geweest en Lambert Kocken 4 maal. Het frivole carnaval kwam in 1982 tot een hoogtepunt: Ties van Gaal werd toen de oudste Prins Carnaval van Nederland. Maar helaas, na de braderie van 1984 hielden de Stichting en de Raad van Elf met Prins Lambert (Jansen) d'n twedde het voor gezien. De reden was een mix van gemis aan draagvlak, interne strubbelingen, maar zeker ook de opkomst van nieuwe carnavalsverenigingen, die meer clubgebonden dan cafégebonden het feest wilden vieren.
Gelukkig duurde de impasse niet lang, want in het najaar werd een nieuwe Stichting geboren. Die bestond uit Nelly Megens van Dijk, Willy Schamp en voorzitter Wilfried Ploegmakers. Deze stichting zette de trend voor een nieuwe Herpse Carnaval. Met als motto: "Er wordt hier niet gekust", en de eerste officiële leus: "Un Haffel Schik". Diverse veranderingen werden doorgevoerd. De Pronkzitting werd professioneler aangepakt, waarbij kritisch gekeken werd naar het niveau van de optredens. De ouderenmiddag werd omgevormd tot een pronkzitting voor ouderen. Ties van Gaal werd onderscheiden als "Vodder van de Vasteloavend", en Tiny van de Wielen kreeg een eremedaille vanwege "Gruwelijk veul verdiensten". Helaas, konden er bijna geen mensen gevonden die Raadslid wilden worden en zo was er dus geen Prins en Raad van Elf. Maar desalniettemin werd er volop gefeest!
In november 1985 werd Jo Veld onthuld als Prins. Het prinsloze tijdperk was daarmee ten einde. In die periode werd ook - tijdens het naborrelen na een Stichtingsvergadering - het idee van de Burgemèstersverkiezing geboren. Tijdens Carnaval 1986 viel alles op zijn plaats: een grandioos feest met een grandioze Prins en een grandioze Burgemèstersverkiezing. De toenmalige leus: "'t leeft wèr" dekte zeker de lading! De eerste Burgemèster was overigens Bennie Kuijpers. (hij weer!).Latere Burgemèsters waren o.a. Jo Beelen (1992) en Bert van der Linden (1988). Bert bouwde het Herpse gemeentehuis in miniatuur na, waar hij zijn maandelijkse spreekuur hield. Dit huisje wordt door de huidige Burgemèsters nog weleens gebruikt tijdens officiële gelegenheden.
De "Nèj Stichting" ging verder met het ontwikkelen en ondersteunen van ideeën: een etalagewedstrijd, een koffietafel voor alle deelnemers aan de optocht (er zaten meer dan 500 mensen tegelijk aan tafel!), een Prinsinstallatie op zondagochtend en een Boerenbruiloft op Carnavalsmaandag. Er waren tv-uitzendingen met optredens van o.a de twee Pinten en van de Germa's, vanuit Herpen (de commerciële tv was net begonnen), de Dansmariekes werden individueel (Esther Bens) en als groep Nederlands, Benelux en Europees kampioen, de optocht groeide. Kortom, Carnaval Herpen floreerde. Omdat dit unieke carnaval ook buiten Herpen bekendheid kreeg kwam de FEN (Federatie Europese Narren) eens poolshoogte nemen hoe het er in Herpen aan toeging. Zij waren dermate onder de indruk dat zij besloten om elk jaar terug te keren.
De jaren '90
In november 1992 werd het 33-jarig jubileum gevierd met Rien Bens als Prins. Daarmee werd eigenlijk de periode van "de Nèj Stichting" afgesloten. Peter van Sambeek nam in maart 1993 de voorzittershamer over van Wilfried Ploegmaker. Stichting Carnaval heeft in die tijd de banden met de clubs versterkt en de vorming van nieuwe clubs gestimuleerd. Dit alles resulteerde in een optocht die elk jaar niet alleen groeide in kwantiteit, maar zeker ook in kwaliteit. Helaas moest door de grote deelname aan de optocht de koffietafel uit het programma geschrapt worden. Maar de prijsuitreiking werd wel een happening op zich.
De jaren 2000
In 2000 nam Tini Hendriks de voorzittershamer (tijdelijk) over. Hij had het geluk niet echt aan zijn zijde; 't Herps Mertje verregende en verstormde en moest worden afgelast. Gelukkig bracht een later in het jaar georganiseerde dienstenveiling genoeg op om Carnaval te kunnen blijven organiseren. In 2001 werd Mari Brouwer voorzitter. In dat jaar werd de Boerenbruiloftmaandag veranderd in Trouwe Moandag. Sinds die tijd wordt op de maandag een trouwste man, een trouwste vrouw en een trouwste club benoemd. Trouwe mensen zijn mensen die zich inzetten voor onze gemeenschap (en niet alleen met carnaval).
In november 2003 vierde Stichting Carnaval haar 44-jarig bestaan. Drie dagen groot feest voor jong en oud. De Stichting presenteerde dat jubileumjaar voor het eerst een wat jongere Prins. Marcel van Brakel (35) was de gelukkige. Prins Marcel d'n Urste zorgde er o.a. voor dat - na een afwezigheid van 14 jaren - Carnavalspop Trien de Snijbôn weer terugkeerde. In 2004 nam Mari Brouwer afscheid van de Stichting en werd Tini Hendriks wederom (tijdelijk) de voorzitter. In 2005 gaf hij de voorzittershamer over aan de huidige voorzitter Berrie van de Burgt.
Na Carnaval 2005 namen een aantal bestuursleden afscheid waardoor er een klein bestuur (Berrie van de Burgt en Cor van de Oever) overbleef. Daarom werden Dorathé Franken en Prins Marcel gevraagd om het bestuur te ondersteunen. Dit nieuwe 'bestuur' werkte enkele nieuwe plannen uit. Er werden commissies gevormd en er werd een huishoudelijk reglement opgesteld. Tevens werd er een voorzitter van de Raad van elf gekozen met een carnavaleske naam; de Opperbôn. De eer van eerste Opperbôn, ging naar Geert School. Geen makkelijke taak want hij kreeg een dubbelfunctie. Naast het voorzittersschap van de Raad van elf nam hij ook zitting in het Stichtingbestuur. Deze nieuwe bestuursvorm - bestuur versterkt met Prins en Opperbôn - en het werken met commissies, werd definitief goedgekeurd door alle clubs en kapellen tijdens de jaarvergadering in oktober 2005. Tijdens deze vergadering werd ook Lonneke Siebers aangenomen als nieuw bestuurslid, zodat er sindsdien weer een volwaardig bestuur van Stichting Carnaval Herpen is.
Omdat in ons Bônneland bijna iedere jaar een nieuwe Prins wordt gekozen veranderd het stichtingbestuur ook vaak van samenstelling. De huidige samenstelling staat elders op deze website.
(onder het hoofdmenu bij 'Stichting en gevolg')